www.netdidned.be
Hoofdpagina
Bestuur
NDN-activiteiten
Bint
Agenda
Actuele berichten
Ideeën / reacties
Archief
Lidmaatschap
Publicaties
Koppelingen
NDN-Nieuwsbrief
 Zoek op de site van NDN:  
 Powered by freefind
 
 


NDN-Facebookblog



De onderwijskundige actualiteit
Nederlands
in informatieve berichten
taal, didactiek, literatuur...



 




























 

 





 

 

 























 

 

 

 

 

 

 



 
















 

 







 




































 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




 
 

De Taalunie organiseert in 2016 een tweede Week van het Nederlands


Het Netwerk Didactiek Nederlands (NDN)
neemt deel met een Netwerkmiddag
op woensdag 12 oktober 2016 - 14-17 uur
met als thema
"Kun je nog buiten binnenklasdifferentiatie in het vak Nederlands?"

Locatie: Odisee Brussel (onder voorbehoud)

Doelgroep: Docenten Hoger Onderwijs en Middelbaar onderwijs (S.O./VWO)
in Vlaanderen en Nederland



 

POËZIEWEEK 28/1 T/M 3/2/2016

TAALUNIE: BERICHT
Poëzie leeft!

Poëziespecial januari 2016


GEDICHTENDAG

Op 28 januari was het Gedichtendag, het begin van de Poëzieweek in Vlaanderen en Nederland. Het thema is 'herinneringen'.

IK HERINNER ME

Ik herinner me een gedicht dat ik nooit
schreef, waarin het woord bunker
veel wind door zich heen laat gaan
en rijmen moet op hunker.

Het tocht er van hartstocht.
Alles moet zich vasthouden.
Als het over is blijken wij

elkaar vast te houden.
Wat nu.

Nu, dus.


Herman de Coninck, 'De gedichten', 1998


DE HERMAN DE CONINCKPRIJS 2016

Ruth Lasters wint Herman de Coninckprijs 2016 met Lichtmeters voor de beste dichtbundel

Blauwkruikje rapporteert

Uit het juryverslag: Lichtmeters van Ruth Lasters weet je vanaf het eerste moment te grijpen. Het is een sterke, coherente bundel met schitterende zinnen, rake metaforen en vergelijkingen in een heldere taal. Waar veel dichters in hun poëzie toewerken naar een sterke zin in de laatste regel, durft Lasters haar beeldtaal van meet af in het gezicht van haar lezers te slingeren. Daar laat ze het echter niet bij: veel van haar gedichten zijn scenario’s die een vraag uitwerken die velen zich regelmatig stellen, zonder haar daadwerkelijk te beantwoorden: ‘Wat als?’ Het resultaat is bijzonder lenige poëzie die ons anders laat kijken naar wat we al meenden te kennen.

Het publiek verkoos Kijk naar de daken uit de bundel Hier woon je (De Bezige Bij) van Jeroen Theunissen tot Mooiste Gedicht.

Kijk naar de daken
Jeroen Theunissen

Kijk naar de daken, kind, bescherming
voor jou, voor mij, voor ons, voor velen,
nu nog door vaklui geplaatst, binnenkort
misschien 3D-geprint.

Wie in een huis woont, kind, vergeet
dat daken zelf geen daken hebben,
klimop danst op huis
naar het dak toe, dak ontvangt klimop.

Vormen en mensen in huizen
onverstaanbaar op weg, gelukkig
door het dak in roekeloosheid gestuit.
Ik hoop af en toe voor jou een dak te zijn

in deze stad, dit land, ik zal beschutten,
winnaars verliezers, maar ik maak
plaats wanneer je de sterren bekijkt.

Op Radio 1 kun je de genomineerde gedichten lezen en tegelijk beluisteren. Annemie Tweepenninckx leest ze voor.

Haal de Gedichtendagposter vanaf 28 januari gratis af bij de deelnemende boekhandels.

Poëzie op school

'Men hoort wel eens van leraren die geen poëzie behandelen op school, of alleen om die poëzie dood te analyseren en er de slimheid van hun leerlingen mee te toetsen. Zulke leraren mag men, in een taalgebied waar de poëzie altijd zo heerlijk gebloeid heeft, van diefstal beschuldigen.'

Willem Wilmink

in "Ik heb de liefde lief - De mooiste liefdesgedichten uit de Nederlandse en Vlaamse poëzie" (blz. 7)
SAMENGESTELD EN INGELEID DOOR WILLEM WILMINK

***

HET NUT VAN POÊZIE

Interview met Jan Lauwereyns

Vraag:
Het nut van wetenschap wordt weinig ter discussie gesteld, dat ligt anders voor poëzie. U heeft zich altijd verzet tegen het idee dat poëzie nutteloos zou zijn.

Antwoord:
‘Ik ben het compleet oneens met dichters die vinden dat poëzie er is voor de poëzie. Vrijheid is absoluut cruciaal om tot een gedicht te komen – dat is ook de instelling van waaruit ik schrijf. Dat wil niet zeggen dat er geen extern doel is. Eén effect is namelijk dat ik van poëzie geniet. Dat genot is heel belangrijk: het geeft zin aan het leven en kan zelfs helend werken. Kankerpatiënten die plezier maken, hebben bijvoorbeeld een betere kans om te overleven dan wie niet lacht. Dat is zo eigenaardig en paradoxaal aan de poëzie: hoewel ze voor zichzelf werkt, doet ze iets met me en heeft een duidelijke neurowetenschappelijke effecten.’
‘Bovendien verrijkt poëzie mijn vermogen om dingen te benoemen of inzicht te krijgen in hoe andere mensen denken en voelen. Literatuur biedt verhalen van mogelijke ervaringen en leert ons om een voorstelling te maken van het bewustzijn van anderen. Zo ontstaat er een gedeeld bewustzijn.’

Jan Lauwereyns is neuropsycholoog en dichter. Dicht in het Nederlands, Engels en Japans.

Uittreksel uit het interview ‘Wetenschap en poëzie lopen in mijn hoofd voortdurend door elkaar’ van Cathérine De Kock met Jan Lauwereyns n.a.v. de publicatie van zijn nieuwe dichtbundel ‘Nouvelle’ (Koppernik).
http://www.standaard.be/cnt/dmf20160127_02094044



 

OP DE VLUCHT

Enkele mensen

Enkele mensen op de vlucht voor enkele mensen.
In een of ander land onder de zon
en enige wolken.

Ze laten achter wat van hen is, een of ander alles,
bezaaide velden, een aantal kippen en honden,
spiegeltjes waarin nu het vuur zich spiegelt.

Ze hebben kruiken en bundels op hun rug,
elke dag leger, elke dag zwaarder.

In stilte voltrekt zich iemands niet meer verder kunnen,
onder kabaal iemands weggrissen van iemands brood
en iemands schudden aan zijn dode kind.

Voor hen ligt een of andere weg die nooit de goede is,
altijd de verkeerde brug
over een rivier die vreemd roze kleurt.
Ergens wordt geschoten, dichtbij of verder weg,
in de lucht een of ander vliegtuig dat wat rondcirkelt.

Een soort onzichtbaarheid zou hier van pas komen,
een grauwe steenachtigheid,
of nog beter een soort nergens-zijn
voor enige tijd, of misschien lang.

Er zal nog wel iets gebeuren, alleen waar en wat.
Iemand zal hen tegenkomen, alleen wanneer en wie,
in hoeveel gedaanten en met wat voor bedoelingen.
Als hij de keus zal hebben,
wil hij misschien geen vijand zijn
en zal hij hen in een of ander leven laten.

Wisława Szymborska



Uit de verzamelbundel 'Einde en begin', Meulenhoff 2003

Dit gedicht werd als motief opgegeven in De Standaard Letteren van 24, 25 december 2015, die handelde over vluchten. Acht schrijvers geven hun mening. Ilja Leonard Pfeiffer verwijst naar het gedicht 'Enkele mensen':

'Het lezen van het gedicht 'Enkele mensen' van Szymborska helpt ook al niet. Want terwijl wij samen met onze politici ons uiterste best doen om de massale hulpbehoevendheid van die stumpers te reduceren en te abstraheren tot behapbare aantallen die uiteraard onder strikte voorwaarden al dan niet mogen worden toegelaten in ons consumptieparadijs, kiest Szymborska in het gedicht het perspectief van enkelen van hen en maakt zij hen weer tot mensen. Zij maakt hun angst voelbaar en hun wanhoop. Dat is buitengewoon onwelkom, zo vlak voor kerst.'




DOSSIER:



Zie de pagina Actuele berichten

***

Taal in de klas:
Standaardnederlands

Hoe beter je Nederlands leert, hoe sterker je staat

***

De heilloze onderschatting van taalonderwijs (Mia Doornaert)

***

Wat is STANDAARDNEDERLANDS?

***

Wat is 'n taal? LitNet vra die vraag!

***

 



 

 
 
 
© 2006, NDN